.فکر اینکه چند ویروس موذی زشت که احتمالا شبیه میگو هستند، در گلویم عیاشی می کنند و آن گلبولهای سفید تنبل بی عرضه توان بیرون انداختنشان را ندارند کلافه ام می کند.الان ترجیح میدهم مبحث جسم و روح را فراموش کنم و بروم زیر پتو تا بقول مرحوم پدر بزرگم عرق کنم تا خوب شوم.
هیچ چیز آزار دهنده تر ازدهان به دهان گذاشتن با یک شخصیت بی ادب و بی جنبه نیست.
" گفتگو با مرگ" اثر "آرتور کوستلر" ترجمه ی نصر الله دیهیمی و خشایار دیهیمی ، نشر نی .
کتاب فوق را تا نیمه خوانده ام و به شدت توصیه میکنم...از آن کتابهای است که باید بخوانید. تا صفحه ی ۵۳ ترجمه مزخرفی دارد ولی طاقت بیاورید چون از ۵۳ به بعد با ترجمه ی روان خشایار، کتاب را دنبال خواهید کرد.
"فرزند پنجم" اثر "دوریس لسینگ" ترجمه ی مهدی غبرائی انتشارات ثالث
ـ خب میگفتی..
ـ بله...چی میگفتم؟
ـ در مورد پروژه می فرمودین...
ـ آها عرض می کردم...
کمی اینپا و آنپا کرد و لبخند به گوشه ی لبش نشست ... احساس کردم چیزی می خواهد بگوید که نمی گوید.
گفتم:
ــ چیزی شده؟
ــ جان؟...نه... این خانوم رضایی هم عجب آدمی مزخرفیه!
ــ چطور مگه؟
ــ نمی دونم جدیدا چرا اینقدر آمار میده...ندیدی چجوری سلام و احوالپرسی کرد؟...نمی دونم حالا به تو آمار میده یا به من! عجب چیزی ام هست لامصب.