دیدم بد نیست چیزی درباب حذف این پست و پست گذشته و همینطور یک مشت حرف دیگر بنویسم. همانطور که خیلی از شمایی که سالها اینجا را پیگیری می کردید می دانید، سبک و سیاق نوشته های این وبلاگ طوری نیست که مایل باشد از یک حد معینی نزدیکتر به خود نویسنده شود. این موضوع یک سیاست نیست بلکه از خصوصیات رفتاری و شخصیت راوی این نوشته ها بر می آید. پست گذشته درباره "مهاجرت" بود. اگر دقت کرده باشید اِلمانهای مربوط به مهاجرت در بخشهای مختلف تکرار شده بود. اما برداشتهای صورت گرفته از آن متن، باعث می شد که مخاطب به طرز عجیبی وارد حیطه های شخصی وبلاگ نویس بشود. بخشی از این ورودها، طبیعی است. طی سالها همیشه این کنجکاوهای بی مبالات وجود داشته اند و ندیده گرفتنشان بهترین راه حذف کردنشان است. یکی دو نفر هم هستند که دست به فحاشی، ناله و نفرین و این اداهای بدوی می زنند که بیشتر برایم خنده دار است و دستمایه شخصیتهای کمیک داستانهایم هستند. خب سالها وبلاگنویسی آنقدر به من یاد داده که بتوانم این حواشی را مدیریت کنم. اما اصلی ترین دلیل حذف پست گذشته ام این بود که به اشتباه باعث می شد آدمها اینطور برداشت کنند که چراغ سبزی درمقابلشان است که می توانند درباره مسائل خصوصی گفتگو کنند. و یا حتی پیگیری کنند که چه شد؟! خب من این چراغ سبز را خاموش کردم تا این برداشت اشتباه پایان یابد.

اما علت حذف این پست که در خصوص فرزاد حسنی بود، مدت دار بودن این نوشته بود. هیچ مایل نیستم در حافظه این وبلاگ پستی کامل  در خصوص فرزاد حسنی باقی بماند. حرفم را زدم و کسانی که باید می خواندند، خواندند و حالا حذف می شود چون جنس موضوعی که به آن پرداخت شده، دارای تاریخ انقضاء است.

از تعداد زیادی از شما تشکر میکنم. ممنونم از اینکه سطح شعور خودتان را بالا نگه می دارید. ممنونم از اینکه اینقدر شخصیتی مستقل، و با ثبات دارید. تکلیف خودتان با خودتان معلوم است. رابطه خواننده با نویسنده را خوب می شناسید. شاید زیر کامنتهایتان چیزی ننوشتم، اما شامه ای خیلی تیزتر از چیزی که فکر می کنید دارم و می فهمم چکسی در چه جایگاهی، با چه قصدی و چگونه با نوشته های وبلاگ برخورد می کند.

یکی از آرزوهای من از ابتدای وبلاگ نویسی ام  داشتن تعداد زیادی مخاطب استخوان دار باهوش و رِند بوده. خب از این دست  خواننده دارم اما افق های جاه طلبی ام به این حد رضایت نمی دهد. نمی دانم آینده چطور خواهد بود. اما چه از طریق این وبلاگ و چه در حوزه های دیگر سعی خواهم کرد و هرگز متوقف نخواهم شد.